028-33230360
ایران - قزوین - خیابان فردوسی جنوبی روبروی مجتمع آبادگران - طبقه فوقانی داروخانه صالح
دکتر هدیه ثقفی / بیماری های زنان / جدا شدگی زودرس جفت؛ علائم، علل و درمان آن
مدت زمان مطالعه ۷ دقیقه

جدا شدگی زودرس جفت؛ علائم، علل و درمان آن

جفت عضوی است که در دوران بارداری مواد مغذی را برای کودک شما فراهم می کند. معمولاً در قسمت بالایی رحم کاشته می شود و معمولاً پس از زایمان از دیواره رحم جدا می شود. با این حال گاهی اوقات، جفت خیلی زود جدا می شود. جدا شدگی زودرس جفت، در اصلاح  دکولمان جفت تعریف می شود. به صورت جدا  شدن قسمتی  یا تمام جفت از محللانه گزینی آن است. این جداشدگی در منطقه دسیدوای بازال بعد از هفته 20 حاملگی  یا قبل از تولد نوزاد اتفاق می افتد. این اتفاق می تواند عوارضی ایجاد کند، زیرا ممکن است کودک اکسیژن یا مواد مغذی کافی دریافت نکند. همچنین مادر خونریزی هایی را تجربه می کند که برای او و کودکش مضر است. جداشدگی جفت به جدایی زودرس جفت کاشته شده پس از هفته بیستم بارداری و قبل از مرحله سوم زایمان اشاره دارد. این یک عارضه بالقوه کشنده بارداری است و یکی از دلایل مهم خونریزی در سه ماهه سوم (خونریزی قبل از زایمان) است. تخمین زده شده است که از هر 100 زن، 1 نفر دچار پارگی جفت می شود به عبارت دیگر این عارضه در ~ 1٪ از تمام بارداری ها اتفاق می افتد. تصور می شود که میزان جداشدگی جفت در چند سال گذشته به طور چشمگیری افزایش یافته است. مهم است که بتوانید علائم جداشدن جفت را بشناسید تا بتوانید به سرعت به دنبال درمان باشید. خیلی از مراجعین در رابطه با جدا شدن زودرس جفت قبل از زایمان از دکتر هدیه ثقفی متخصص زنان در قزوین سوال می پرسند.

علائم جداشدگی جفت چیست؟

علامت اصلی جداشدگی جفت خونریزی واژینال است. با این حال، گاهی اوقات خون ممکن است در پشت جفت گیر کند و 20 درصد از زنان خونریزی واژینال را تجربه نمی کنند. سایر علائمی که می تواند با جدا شدن جفت رخ دهد عبارتند از:

  • درد و ناراحتی
  • درد ناگهانی معده یا کمر

این علائم با گذشت زمان بدتر می شوند. این امر به ویژه اگر در سه ماهه سوم بارداری خونریزی واژینال را تجربه کنید، صادق است. در صورت مشاهده هر یک از این علائم فوراً با متخصص زنان و زایمان خود تماس بگیرید.

جدا شدگی زودرس جفت
جدا شدگی زودرس جفت

عوامل خطر و علل جداشدگی جفت چیست؟

دکولمان جفت، به عنوان یک خطر جدی است که، منجر به افزایش مورتالیته و موربیدیته مادری و جنینی می شود. فشار خون مادر در اغلب موارد به عنوان یک عامل خطری برای دکولمان جفت شناخته می شود. سن مادر بالاتر از 35 سال و پاریتی وی در بند ناف کوتاه، کمبود اسید فولیک به عنوان  عامل خطر برای دکولمان جفت بودند. زمانی که تعداد حاملگی  ها از 1 به 3  افزایش پیدا می کند، خطر دکولمان جفت افزایش  می یابد. اما خطر مرگ و میر پری ناتال کاهش می یابد. حدود 5-17 درصد، خطر  راجعه دکولمان جفت در حاملگیهای بعدی وجود دارد. فردی که دارای دو جدا شدگی زودرس جفت است، در حدود 25 درصد عود خطر در حاملگی بعدی خواهد داشت.

عوامل خطرزای زیر می توانند احتمال ابتلا به جفت را افزایش دهند:

  • بالای 35 سال بودن
  • حاملگی چند نوزاد
  • تجربه یک آسیب تروماتیک، مانند تصادف رانندگی، سقوط، یا آزار فیزیکی
  • داشتن سابقه فشار خون بالا یا سقط های قبلی
  • داشتن عوارض بارداری، مانند عفونت رحم، مشکلات بند ناف، یا مقادیر بالای مایع آمنیوتیک
  • سیگار کشیدن
  • استفاده از داروهای غیرقانونی مانند کوکائین

طبق گزارشات، خانمی که قبلاً سقط جنینی داشته است، 10 درصد احتمال دارد در بارداری آینده یک سقط دیگر داشته باشد. با این حال، پزشکان علت دقیق جدا شدن جفت را نمی دانند. داشتن یک یا چند مورد از این عوامل خطر به این معنی نیست که شما دچار جداشدن جفت خواهید شد.

سیستم تقسیم بندی جداشدگی جفت

معمول ترین سیستم تقسیم بندی جدا شدن جفت، بر اساس نوع  و شدت آن است. 

تظاهرات بالینی

جدا شدن جفت، ممکن است نسبی یا کامل باشد و یا فقط حاشیه جفت را درگیر نماید. خونریزی از محل جفت ممکن است که پرده ها را از دسیدوابازال جدا نموده و سبب جریان یافتن خون از واژن گردد، یا ممکن است مخفی بماند یا هر دو این موارد اتفاق بی افتد. در همه موارد  نشانه های با درجات  جدا شدگی  جفت سازگار نیست.

جداشدن جفت چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک با انجام معاینه فیزیکی، و اغلب با انجام سونوگرافی، جداشدن جفت را تشخیص می دهد. پزشک همچنین ممکن است آزمایش خون و نظارت بر جنین را انجام دهد. پزشک شما ممکن است به جداشدن جفت مشکوک باشد، اما تنها پس از زایمان می‌تواند آن را واقعاً تشخیص دهد. آنها سعی خواهند کرد تا حد امکان اطلاعات بیشتری را جمع آوری کنند تا بهترین تصمیم را برای مادر و کودکش بگیرند.

  • خونریزی واژینال
  • درد شکمی
  • تندرس و انقباضات  رحمی
  • خونریزی واژینال در 70 تا 80  درصد موارد فردی که مبتلا به جدا شدگی جفت است، تظاهر می یابد.

گرچه درد شکمی و تندرنس رحمی، به عنوان ویژگی های دکولمان جفت هستند، ولی ممکن است، این دو ویژگی در یک دکولمان خفیف و آرام وجود نداشته باشند. خونریزی، ممکن است سبب کاهش حجم خون مادر شود. افزایش خفیف تا شدید تون رحم وجود دارد. درد خفیف تا شدید و اینکه  ناحیه باشد یا منتشر در رحم وجود دارد. خونریزی زیاد به میومتر و ماهیچه های رحم آسیب می رساند. در صورتی که خون بین جفت جدا شده و دیواره رحم قرار بگیرید، منجر به رحم کوولار می شود.

رحم به رنگ مایل به ارغوانی  و رنگ مس در می آید و اکیموز شده و انقاباضات آن کاهش می یابد. شوک ممکن است در حضور عدم خونریزی زیاد  اتفاق بیافتد، یافته های آزمایشگاهی شامل نتیجه مثبت APT  تست کاهش هموگلوبین، هماتوکریت و کاهش سطح فاکتور های انعقادی  است.

تست مثبت kleibauer-betke می تواند افزایش خطر زایمان پره ترم را بعد از ترومای مادر پیش بینی نمایند.

درمان جداشدگی جفت چیست؟

درمان جداشدگی جفت به شدت جداشدگی بستگی دارد. پزشک تعیین می کند که آیا جفت شما خفیف، متوسط ​​یا شدید است. جداشدگی خفیف جفت زمانی است که از دست دادن خون رخ داده است، اما خونریزی کند شده است و مادر و نوزادتان پایدار هستند. درمان‌ها همچنین به این بستگی دارد که مادر تا چه اندازه در دوران بارداری خود قرار دارد. اگر مقدار قابل توجهی خون از دست داده اید، ممکن است نیاز به تزریق خون داشته باشید.

جداشدگی خفیف جفت در هفته 24 تا 34

اگر حال مادر و کودکش خوب است، ممکن است پزشک داروهایی به او بدهد تا رشد ریه کودکتان را تسریع کند و به او اجازه دهد به رشد خود ادامه دهد. اگر به نظر می رسد که خونریزی مادر متوقف یا کند شده است، ممکن است پزشک او را به خانه بفرستد. در غیر این صورت، ممکن است لازم باشد برای نظارت دقیق در بیمارستان بماند.

جداشدگی خفیف جفت در هفته 34 یا بیشتر

اگر  مادر نزدیک  به زایمان باشد، ممکن است پزشک او را وادار به زایمان کند یا زایمان سزارین انجام دهد. اگر کودک زمان رشد را داشته است، زایمان زودرس می تواند خطرات عوارض بعدی را کاهش دهد.

جداشدگی جفت متوسط ​​تا شدید

این درجه از جدا شدن جفت که با از دست دادن خون قابل توجه و عوارض برای مادر و کودک مشخص می شود، معمولاً نیاز به زایمان فوری دارد، اغلب با سزارین.

در موارد نادر، اگر پزشک نتواند خونریزی مادر را متوقف کند، ممکن است نیاز به هیسترکتومی داشته باشید. این عمل برداشتن رحم است. باز هم، این در موارد نادر خونریزی شدید است.

چگونه می توان از جدا شدن جفت جلوگیری کرد؟

مراقبت از سلامت و ایمنی می تواند به جلوگیری از جدا شدن جفت کمک کند. این شامل همیشه بستن کمربند مخصوص بارداری، پرهیز از سیگار کشیدن و حفظ فشار خون در سطح سالم است. با این حال، شما همیشه نمی توانید از بروز جداشدگی جفت جلوگیری کنید.

چشم انداز جداشدگی جفت چیست؟

نوزادانی که از مادرانی متولد می شوند که جدا شدگی جفت را تجربه می کنند در معرض خطر بیشتری برای برخی از عوارض مرتبط با بارداری هستند. این شامل:

  • مشکل در رشد با سرعت طبیعی
  • زایمان زودرس یا تولدی که قبل از هفته 37 بارداری اتفاق می افتد.
  • مرده زایی
  • اگر جفت بعد از هفته 37 بارداری اتفاق بیفتد، احتمال بروز مشکلات سلامتی در نوزاد نسبت به نوزادانی که در دوران بارداری زودتر به دنیا می آیند، کمتر است.

خلاصه مطلب

در اخر می توان گفت بارداری یک دوره بسیار مهم در زندگی افراد است که لازم است اقدامات درمانی و معاینات لازم نزد متخصص زنان همراه با تست های تعیین سلامت انجام شود. پس برای تجربه یک بارداری سالم و بی خطر  بهتر است به این معاینات توجه داشته باشید.

 

برچسب ها:
پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 + 4 =

تماس با پزشک